ยามเธออยู่ในมือฉัน...

เธอดิ้นรน..จิกตี..เพื่ออิสระ

บินไปเถิดนะ

สู่แสงสว่างของอิสรภาพ

ส่วนของชีวิตที่แสวงหา

ที่จะไม่มีมือใดมาโอบอุ้ม

ไม่ต้องการความอบอุ่นของมือ

เพราะมันกลายเป็นลูกกรงไปกักขังหัวใจเธอ

มันเจ็บ...

ทั้งมือและปีกที่ตีมือนั้น

ฉันเข้าใจเธอ..นกน้อย

อย่ากังวลสิ่งใด

ให้ความปราถนาได้ปรากฎ

จะได้สบายใจกับสิ่งที่โหยหา...ตลอดมา

ฉันยังอยู่ตรงนี้

เสมอ...