ในสำนักงานชั่วคราว
ก่อนรุ่งสางของเช้าวันหนึ่ง..ที่ผ่านมา
จบงานเอกสารยุ่งๆทั้งคืนด้วย..ความอ่อนล้า

น้ำร้อนๆจากอาหารเช้าผ่านลำคอด้วยความหิว
จนลืม..ว่ามันจะลวกลำคอ

ถึงสำนักงานใหญ่
แทบไม่อยากลงจากรถ..เหนื่อยเหลือเกิน
ผ่านตัวเองเข้าลิฟท์ไปใจเหม่อลอย
วางเอกสารบนโต๊ะเลขาฯ
ช่วงเงียบจริงๆยามเช้าแบบนี้ มีเพื่อนพนักงานแค่คนเดียว
ยิ้มให้กับเพื่อนที่เข้ามา..นานๆพบกัน

อยากเห็นหน้าเธอ..ก่อนที่
สายตาสองดวงนี้จะไม่พบแสงตะวันยามพัก
ไปสิ..ไปเถอะ..อย่างน้อยก็ได้ลองไปแล้ว

ไม่รู้แรงมาจากไหน..ไม่ง่วงเลย
ถึงจนได้..ลองหาดูทั่วทุกซอยที่น่าจะใช่บ้านเธอ
จน..ต้องพบสิ
พบแล้ว...หลังสุดท้ายพอดีที่พบ

พบแต่
แมวสีขาว แต้มลายเหลืองตัวน้อยอยู่หน้าบ้าน
บรรจงเลียแต่งขน..ด้วยความตั้งใจ
หน้าต่างบานบน เปิดไว้ เมื่อมองเข้าไป
พบแต่ความว่างเปล่า
ยิ้ม..ไม่เป็นไร..แค่นี้ก็สุขแล้ว

สะดุ้งนิดหน่อยกับ สุนัขตัวน้อยมาทักทายเสียงใส
เจ้าของดุเอา ... อย่างน้อยหมาก็ยังไม่เมินนะ

เดินกลับเถอะ
เสียดายนะ..ถ้าได้หลับใต้ร่มไม้ที่เห็น
จะสบายขนาดไหน

ฝืนหน่อยนะขับรถอีกหน่อย
ต้องหลับแล้ว
ไม่รู้ตัวเลย
หลับ..เมื่อไหร่